GRZËBITWA (GRZYBOBRANIE)

GRZËBITWA   (GRZYBOBRANIE)

Jónk z Agnesą ò pòrénkù

szlë na grzëbë w las.

Słuńce grzało.

Do grzëbitwë béł spòsobny czas.

Jidze sostra, jidze brat,

Zdrzą na snôżi nawkół swiat.

Jidą stegną midzë krze,

Jónk wtim wòłô: Agnes, zdrzë!

Czë to bòrzón hewò je?

Czë to brzezón, czë leszczónk?- Agnesë sã pitô Jónk

Rzekła jim Bòrowô Cotka, 

Co jich prawie w lese spòtka:- To są smiecë mòje dzecë!

Jaczis klutôk przegrzeszony

mô je hewò w las szmërgnioné!

To nié brzezón, to nié bòrzón,

Grzëbòwiszcze ridzków nié.

Leno bùdle, wëmiecënë,

stôré kùrpë i rëplënë.

Peperlëszków to nié wińc.

Zróbmë szôtornikóm kùńc!

Òpòwiédztaż, mòje dzecë,

Dze waj tatk wëwôżô smiecë?

Witold Bòbrowsczi